de grond

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [xrɔnt]
Verbuigingen:  grond|en (meerv.)

1) oppervlakte van de aarde of vloer van een ruimte
Voorbeeld:  `De gevangenen moesten op de grond gaan liggen.`
Synoniem:  bodem
te gronde gaan  (verloren gaan)
met de grond gelijkmaken  ((iets) helemaal afbreken)
met de grond gelijkmaken  (scherpe kritiek leveren op (iemand))
de grond in boren  (ernstige kritiek leveren op (iets of iemand))
van de grond komen  (ontstaan, vorm krijgen) `Dat onderzoek komt maar niet van de grond.`
uit de grond stampen  (in korte tijd maken of doen ontstaan) `projecten uit de grond stampen`
begane grond  (verdieping van een gebouw op het niveau van de straat)

2) bovenste laag van het aardoppervlak
Voorbeeld:  `Door de vruchtbare grond kun je hier goed groenten kweken.`
Synoniem:  aarde

3) reden
Voorbeeld:  `op goede gronden iets kiezen`
Synoniem:  argument
op grond van  (wegens) `Het bedrijf nam hem in dienst op grond van zijn specialisme.` Synoniem: vanwege

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aardbodem aarde aardkorst akker argument basis beginsel bodem bodemoppervlak bouwland essentie fundament grondgedachte grondslag grondstelling land principe reden uitgangspunt veld vertrekpunt vloer

Spreekwoorden en zegswijzen
• vaste voet aan de grond krijgen (=iets gedaan krijgen en/of als gebruikelijk beschouwd gaan worden)
• vaste grond onder de voeten hebben (=weten waar men op steunt - in een goede positie verkeren)
• uit de grond stampen (=erg snel iets opbouwen)
• stille waters hebben diepe gronden (=zij die weinig zeggen hebben vaak het onvoorspelbaarste karakter)
• met de grond gelijk maken (=totaal vernietigen)
Toon alle 16 spreekwoorden die grond bevatten

Intensiveringen
Hoe kun je met grond een ander begrip versterken?
uit de grond van je hart; als aan de grond genageld staan; door de grond zakken van schaamte; aan de grond zitten;

14 definities op Encyclo
  1. Basis 2. Oorzaak
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-en), delfstoffelijke massa waaruit de korst der aarde bestaat; oppervlakte van den aardbodem of van eenig land, aarde; grondvlakte...
  3. de bodem van het vaarwater. [U>] Gerelateerde term: bank, banken, gort, stroombult, zaat. GROND VOELEN: met de slaggaard of peilstok de bodem kunnen raken, of aan de zuig...
  4. Def.: oppervlakte van de aarde
  5. Syn.: aarde Def.: de min of meer losse, met lucht en water vermengde stof waaruit de bovenste aardlaag bestaat
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met grond:
grond afgrondbeginselgrondbeginselsgrondboorgrondborengronddegronddengrondegrondeloosgrondengrondexploitatiegrondgebiedgrondgebiedengrondgetalgrondhoudinggrondiggrondigheidgrondleggergrondmechanicagrondmist
Toon alle woorden die beginnen met grond

Deze woorden eindigen op grond:
achtergrondafgegrondafgrondbewijsgrondbosgronddoorgrondgegrondgifgrondlandbouwgrondondergrondongegrondontgrondverschoningsgrondjachtgrondplattegrondpotgrondbegane grondvoorgrondrechtvaardigingsgrondzavelgrond
Toon alle woorden die eindigen op grond

Herkomst volgens etymologiebank.nl
grond (aardoppervlak, direct aan het aardoppervlak gelegen materiaal; grondslag)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `grond` kennen.