I de getuige

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [xeˈtœyxə]
Verbuigingen:  getuige|n (meerv.)

1) iemand die in een officiële rol aanwezig is bij een huwelijksplechtigheid
Voorbeeld:  `Zijn broer trad op als getuige.`

2) iemand die een gebeurtenis gezien heeft en daarover de politie of de rechter officieel kan vertellen
Voorbeeld:  `De politie zoekt getuigen van het dodelijke ongeluk.`


II getuige

voorzetsel
Uitspraak:  [xeˈtœyxə]

zoals blijkt uit
Voorbeeld:  `Getuige het grote aantal inschrijvingen, staat het onderwerp van het congres erg in de belangstelling.`
Synoniem:  blijkens

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
blijkens getuige voor de rechtbank omstan omstander toeschouwer

Taaladvies
Getuige / getuigen zijn: Is het getuige of getuigen in de zin Wij zijn getuigen bij hun huwelijk?

10 definities op Encyclo
  1. iemand die het gezien heeft vb: de getuige verklaarde dat hij de moord gepleegd had stille getuigen [sporen die op de plaats van de misdaad zijn gevonden]
  2. Een persoon die tijdens een rechtszaak een verklaring onder ede aflegt over hetgeen hij waargenomen heeft.
  3. [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Getuige``] Zie Onstekingsmiddelen
  4. •iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak.
  5. 1) Aanwezige 2) Bijwoner 3) Blijkens 4) Feiten bevestiger 5) Feitenbevestiger 6) Iemand die aanwezig was bij een bepaald daad 7) Iemand die ergens van afweet 8) Iemand di...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met getuige:
getuige-deskundigegetuigengetuigen vangetuigen-deskundigengetuigenisgetuigenissengetuigenverklaring

Deze woorden eindigen op getuige:
kroongetuigeooggetuige

Herkomst volgens etymologiebank.nl
getuige (voorzetsel)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `getuige`.