I duratief

bijv.naamw.

Afbreekpatroon:	du·ra·tief
Herkomst:	«Frans

handeling die voortduurt

Voorbeeld:

`Voor de duratieve vorm van het werkwoord gebruiken we zelden de voltooide tijd.`

II het duratief

zelfst.naamw.

Afbreekpatroon:	du·ra·tief
Verbuigingen:	duratieven (meerv.)

iets dat voortduurt uitdrukkend

• 1) Een voortdurende handeling aanduidend 2) Een voortdurende handeling uitdrukkend 3) Voortdurende handeling
• Een werkwoord dat een voortdurende handeling aanduidt; ook progressief genoemd
• voortdurend Jaar van herkomst: 1898 (GVD )

Toon uitgebreidere definities

duratief (voortdurend)

Wat betekent duratief?

'handeling die voortduurt'

Hoe spel je duratief?

duratief spel je D U R A T I E F

Zoek duratief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek duratief op Google
Zoek duratief op Woordenlijst.org
Zoek duratief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek duratief op Wikipedia