het duel

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [dy'wɛl]
Verbuigingen:  duel|len, duel|s (meerv.)

1) gevecht tussen twee personen, vooral mannen
Voorbeelden:  `je rivaal uitdagen tot een tweegevecht`,
`In de opera gaat bij een duel om een vrouw en gaat één van de twee mannen dood.`
Synoniem:  tweegevecht

2) wegstrijd tussen twee teams sport
Voorbeeld:  `Het duel tussen de voetbalclubs AZ en Heracles eindigt in gelijkspel.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
kamp tweegevecht tweekamp

12 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 Fr., een tweegevecht. Duellant, of duellist, hij, die een tweegevecht aangaat. Duelleren, een tweegevecht aangaan,vechten
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. (-s, -len), tweegevecht. ~LEREN, ow. [gelijkvloeiend] (ik duelleerde, heb geduelleerd); - met, een tweegevecht hebben met, - voeren ...
  3. strijd tussen twee mensen of groepen vb: de ridders vochten een duel uit Synoniem: tweegevecht
  4. [Literatuur] tweegevecht
  5. Een duel is een gevecht tussen twee personen. In het verleden werd het duel beschouwd als een soort godsoordeel dat de plaats van familiewraak had ingenomen. Het kwam voo...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met duel:
duelleerduelleerdeduelleerdenduelleertduellerenduels

Deze woorden eindigen op duel:
bekerduelkwalificatieduel

Herkomst volgens etymologiebank.nl
duel (tweegevecht)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `duel`.