de druif

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [drœyf]
Verbuigingen:  druiven (meerv.)

eetbare vrucht, waar je ook wijn van kunt maken
Voorbeeld:  `blauwe en witte druiven`

© Kernerman Dictionaries.

14 definities op Encyclo
  1. ronde knop aan het uiteinde van een pikhaakof vaarboom.
  2. projectiel voor de bestrijding van levende doelen op korte afstand, bestaande uit een ijzeren bodemschijf, een ijzeren stang en losse kogels, genaaid in een linnen zak; t...
  3. Projectiel voor de bestrijding van levende doelen op korte afstand, bestaande uit een ijzeren bodemschijf, een ijzeren stang en losse kogels, genaaid in een linnen zak; t...
  4. Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. (...ven), zekere sappige herfstvrucht; wijn -; de - wordt door de zon gestoofd; druiven lezen, garen; druiven persen, (om wijn te ve...
  5. De druif is één van de oudste gekweekte fruitsoorten. De Egyptenaren kweekten al druiven en maakten ook wijn. In Romeinse taferelen is de druif een symbool van welstand...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op druif:
wijndruif

Herkomst volgens etymologiebank.nl
druif (vrucht van wijnstok)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `druif` kennen.