de disjunctie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  disjuncties

1) tegenstelling, scheiding

2) het in gescheiden gedeelten opgelost zijn van een verspreidingsgebied waarbij in de tussengebieden die soorten niet voorkomen

3) het uiteengaan van overlangs gedeelde chromosomenparen gedurende de celdeling

4) het niet gecorreleerd zijn van fonemen


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 disjunctio, Lat, afzondering, scheiding; disjunctive, onderscheiden, afgezonderd, scheidend; disjunctive syllogysmus, scheidende sluitrede, logi...
  2. 1) Het gescheiden zijn 2) Term uit logica
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met disjunctie:
disjunctief

Herkomst volgens etymologiebank.nl
disjunctie (scheiding)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 69% van de Nederlanders en 85% van de Vlamingen het woord `disjunctie`.