disjunctief

bijv.naamw.

Verbuigingen:	disjunctiever
Verbuigingen:	disjunctiefst

scheidend, onverenigbaar

Bron: WikiWoordenboek.

• (Disjunctief, Disjunctivus) Een tegenstellend voegwoord; een tegenstelling vormend
• 1) Elkaar uitsluitend 2) Scheidend 3) Scheiding

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent disjunctief?

'scheidend, onverenigbaar'

Hoe spel je disjunctief?

disjunctief spel je D I S J U N C T I E F

Zoek disjunctief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek disjunctief op Google
Zoek disjunctief op Woordenlijst.org
Zoek disjunctief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek disjunctief op Wikipedia