conflicteren

werkw.
Uitspraak:  [kɔnflɪk'terə(n)]
Vervoegingen:  conflicteerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geconflicteerd (volt.deelw.)

1) tot ruzie leiden
Voorbeelden:  `conflicterende persoonlijkheden`,
`conflicterende belangen`
Synoniem:  botsen (2)

2) strijdig zijn, niet met elkaar samengaan
Voorbeelden:  `conflicterende computerconfiguratie`,
`De afstandsbediening van de tv conflicteert met die van de radio.`

© Kernerman Dictionaries.

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Strijden
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met conflicteren:
conflicterend