de buitenwijk

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [ˈbœytə(n)wɛik]
Verbuigingen:  buitenwijk|en (meerv.)

wijk aan de rand van een stad of dorp
Voorbeeld:  `in een buitenwijk van Rotterdam`
Antoniem:  centrum

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
buitenkant buurt centrum handelswijk plein sectie stadsdeel stadskwartier stadswijk wijk woonwijk stadskern (antoniem)

2 definities op Encyclo
  • Een buitenwijk is een deel van de stad dat aan de rand van die stad ligt. Over het algemeen is deze wijk relatief nieuw ten opzichte van de binnenstad. Over het algemeen...
  • wijk aan de rand van een dorp of stad vb: zij wonen in een van de buitenwijken
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met buitenwijk:
    buitenwijken