braakgrond Nederlands woordenboek - Woorden.org  

braakgrond

Dit woord heeft geen uitgebreide woordinformatie.

2 definities op Encyclo
  • (Braakland) Niet in gebruik zijnde (braakliggende) landbouwgrond. Braakland noemt men akkeroppervlakten die één of meerdere jaren niet gebruikt worden om de grond te laten herstellen.
  • 1) Onbebouwd land
Toon uitgebreidere definities


Deze woorden staan wél in de database:
burgerstandburgermoordburgermoedbreukkruidbeurswereldbeheersraad


Op andere websites
Zoek braakgrond in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek braakgrond op Google
Zoek braakgrond op Woordenlijst.org
Zoek braakgrond in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek braakgrond op Wikipedia