de bondgenoot

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈbɔntxənot]
Verbuigingen:  bondge|noten (meerv.)

iemand die je helpt
Voorbeeld:  `De bondgenoten trekken samen op in de oorlog.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
deelgenoot geallieerde medestan medestander medestrij medestrijder partner vijand (antoniem)

6 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. en v. (-en), vriend, medestander; gealliëerde
  2. • [militair] een andere macht waarmee een afspraak gemaakt is aan dezelfde zijde te zullen strijden
  3. 1) Deelgenoot 2) Eedgenoot 3) Geallieerde 4) Medestander 5) Medestrijder 6) Partner 7) Vriend
  4. [Geschiedenis] medestander
  5. iemand met wie je samen iets wilt bereiken vb: onze bondgenoten hielpen de vluchtelingen vertrekken
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met bondgenoot:
bondgenootschapbondgenootschappen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
bondgenoot (deelgenoot, helper)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `bondgenoot` kennen.