blaffen

werkw.
Uitspraak:  [ˈblɑfə(n)]
Vervoegingen:  blafte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geblaft (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(van een hond) hard geluid maken
Voorbeelden:  `De hond blaft tegen zijn baasje.`,
`De ontevreden baas blafte tegen zijn personeel.`
blaffende honden bijten niet  (voor mensen die een hoop herrie maken hoef je niet bang te zijn)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
brullen bulderen daveren keffen roepen schreeuwen

Spreekwoorden en zegswijzen
• tegen de maan blaffen (=iets doen wat totaal niet helpt / nodeloze bedreigingen uiten)
Naar de spreekwoorden

8 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling (deels) uit 1864: ow. [gelijkvloeiend] (ik blafte, heb geblaft), baffen, bassen (van honden); [figuurlijk] tegen de maan -, het onmogelijke willen. *......
  2. geluid van een hond (waf, waf) vb: toen ik aanbelde, begon de hond te blaffen hard hoesten vb: Jim was zó verkouden, hij lag de hele nacht te blaffen
  3. • [inerg] het geluid maken dat kenmerkend is voor een hond.
  4. Het regelmatig met de boeg op de golven klappen van vooral schepen met stompe steven en platte bodem. Daarbij kan een spanning in het langsverband of voorschip ontstaan d...
  5. Het slaan van de boeg op de golven.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op blaffen:
afblaffenaanblaffen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
blaffen (geluid maken van honden)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `blaffen` kennen.