de barbaar

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [bɑrˈbar]
Verbuigingen:  bar|baren (meerv.)

iemand die minacht of vernielt wat jij waardevol vindt
Voorbeelden:  `De barbaren vernielden museumschatten.`,
`Wat ben jij een barbaar!`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bruut Goot kannibaal onmens

6 definities op Encyclo
  • Het woord barbaar betekent onbeschaafd-onderontwikkeld persoon, en komt van het Griekse barbaros (βαρβαρος): een klanknabootsing (onomatopee) van het geluid dat ...
  • •een persoon zonder besef van waarden, smaak en-of gevoel. •een persoon die wreed van aard is.
  • onbeschaafd, ruw mens vb: hij gedroeg zich als een barbaar
  • Let op: Spelling van 1858 bij de Romeinen een vreemdeling; vervolgens een woest mensch, wreedaard. Barbaarsch, onmenschelijk, wreed, onmatig. Barbarismus, taalfout, strij...
  • 1) Beestmens 2) Bruut 3) Goot 4) Heiden 5) Iemand die erg hardvochtig is 6) Kannibaal 7) Monster 8) Onaangename kerel 9) Onbeschaafd mens 10) Onbeschaafd persoon 11) Onbe...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met barbaar:
    barbaarsbarbaarsheid

    Deze woorden eindigen op barbaar:
    cultuurbarbaar

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    barbaar (onbeschaafd mens, wreedaard)