aankunnen

• het op zijn pantoffels/sloffen afkunnen (=het gemakkelijk aankunnen)
Naar de spreekwoorden

• uitdr.: Voorbeeld: ‘van iets (niet) afkunnen’: zich van iets (niet) kunnen ontdoen, inz. van de indruk. - Voorbeeld: ‘Met 't opkomen der maan kregen de puinen een nog fantastischer uitzicht. Het sloeg ons met verbazing, we konden er niet van af en liepen zonder spreken, onder de indruk van dat gruwelij...
• 1) Kunnen voltooien 2) Aankunnen 3) In staat zijn te voltooien 4) Kunnen afmaken

Toon uitgebreidere definities

Zoek afkunnen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek afkunnen op Google
Zoek afkunnen op Woordenlijst.org
Zoek afkunnen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek afkunnen op Wikipedia