de competentie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [kɔmpə'tɛn(t)si]
Verbuigingen:  competentie|s (meerv.)

1) het competent (1) zijn
Voorbeelden:  `sociale competentie`,
`competenties managen in een organisatie`
Synoniemen:  bekwaamheid, kundigheid

2) de mate waarin een rechter bevoegd is om in een bepaald geschil op te treden
Voorbeeld:  `De regels over de competentie van rechter zijn in de wet vastgelegd.`
Synoniem:  bevoegdheid

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bevoegdheid capabelheid capaciteiten

25 definities op Encyclo
  1. ergens geschikt voor zijn vb: deze jongen heeft veel competenties Synoniemen: capaciteit bekwaamheid
  2. Competenties zijn ontwikkelbare vermogens van mensen om in voorkomende situaties op adequate, doelbewuste en gemotiveerde wijze proces- en resultaatgericht te handelen, d...
  3. een geïntegreerd geheel van kennis en inzicht, vaardigheden en attitudes. Het is het vermogen om beroepstaken die essentieel zijn voor een functie-rol adequaat te verric...
  4. Geeft aan welke rechter bevoegd is voor welke soort zaak. Zie ook: Absolute competentie.
  5. Succesvol werkgedrag. Het betreft gedrag dat zichtbaar en functioneel is in een werksituatie en waartoe de uitvoerder bereid, bevoegd en in staat is.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met competentie:
competentiegeschillencompetentiescompetentievraagcompetentievragen

Deze woorden eindigen op competentie:
incompetentiekerncompetentie

Herkomst volgens etymologiebank.nl
competentie (bevoegdheid; taalk. onderliggend taalvermogen)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `competentie`.