de bevoegdheid

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [bə'vuxthɛit]
Verbuigingen:  bevoegd|heden (meerv.)

officieel erkend recht iets te doen
Voorbeelden:  `geen bevoegdheid hebben`,
`de bevoegdheid om op te treden`
een leraar met eerstegraads bevoegdheid  (een leraar die in de hoogste klassen van het voortgezet onderwijs mag lesgeven)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
autorisatie bevoegd zijn competentie jurisdictie macht recht

14 definities op Encyclo
  • Bevoegdheid is het bezitten van toestemming om een handeling te mogen verrichten, al dan niet in naam van een andere natuurlijke persoon of een rechtspersoon. Wie deze t...
  • De vraag welke rechter de zaak mag behandelen.
  • •het recht tot het uitoefenen van bepaalde handelingen.
  • 1) Autorisatie 2) Competentie 3) Gerechtigheid 4) Gezag 5) Jurisdictie 6) Kwalificatie 7) Licentie 8) Macht 9) Recht
  • Dit is een van de elementen van een functie, namelijk het recht om zelfstandig beslissingen te nemen.
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden eindigen op bevoegdheid:
    onderwijsbevoegdheidrijbevoegdheid