carotte als dialectwoord
• wortel (Ostêns) 4 definities op Encyclo
- Let op: Spelling van 1858 Fr., een wortel, peen; desgelijks eene aan beide zijden afgepunte rol tabak, uit gezuiverde bladeren vervaardigd, om snuif van te raspen. Zie karot, kroot
- 1) Neerleggen van ballen bij biljarten in moeilijke positie 2) Peen 3) Biljartterm
- De tegenstander bewust een moeilijke positie achterlatend, als de poging tot caramboleren niet zou gelukken.
- peen (toon de herkomst via de etymologiebank)
Toon uitgebreidere definitiesHerkomst volgens etymologiebank.nl
carotte (peen)Op andere websites
Zoek carotte in het
Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek carotte op
Google
Zoek carotte op
Woordenlijst.org
Zoek carotte in de woordenboeken van het
Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek carotte op
Wikipedia