• 1) Chemische eenheid
• De 'waterhardheid' van water is een maat voor de concentratie van metaal-ionen, veelal magnesium- en calciumcarbonaat, maar ook bicarbonaten en sulfaten, in het water. Water met een hoge waterhardheid veroorzaakt veel kalkaanslag en veroorzaakt daarmee schade aan verwarmingselementen, maar bemoeilijkt ook de ...
• De gecombineerde hoeveelheid Magnesium en Calcium opgelost in water. Doorgaans uitgedrukt in parts per million (ppm) Calciumcarbonaat (CaCO3). 1 graad Duitse hardheid = 17,9 ppm CaCO3
• De waterhardheid drukt uit in welke mate het water metaal-ionen (magnesium- en calciumcarbonaat), maar ook bicarbonaten en sulfaten bevat. Een hoge waterhardheid vormt geen gevaar voor de menselijke gezondheid, maar bemoeilijkt wel de werking van detergenten zoals zeep, shampoo en waspoeder. Voorts zorgt een ...
• Geeft de concentratie van metaal-ionen aan in het (leiding)water. Waterhardheid wordt uitgedruk in Duitse hardheid.

Toon uitgebreidere definities

Zoek waterhardheid in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek waterhardheid op Google
Zoek waterhardheid op Woordenlijst.org
Zoek waterhardheid in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek waterhardheid op Wikipedia