verwekken

werkw.
Uitspraak:  [vər'wɛkə(n)]
Vervoegingen:  verwekte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft verwekt (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(een kind) doen ontstaan
Voorbeeld:  `Hij heeft een kind verwekt bij een collega.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
opwekken

4 definities op Encyclo
  1. ver·wek·ken -wekte, h -wekt laten ontstaan; veroorzaken: angst ~; kinderen ~ , -doen ontstaan
  2. de oorzaak zijn van de dingen die volgen vb: die opmerking verwekte veel onrust een kind verwekken [een eicel bevruchten zodat een kind ontstaat]
  3. Als een zaadje van de man een eicel van de vrouw binnendringt ben je bevrucht.
  4. 1) Aandoen 2) Aantelen 3) Aanwinnen 4) Doen ontstaan 5) Genereren 6) Gewinnen 7) Opwekken 8) Stichten 9) Teweegbrengen 10) Veroorzaken 11) Voortbrengen 12) Wekken
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `verwekken`.