• 1> met touw, staaldraad of ketting stevig vastleggen, vastzetten. Ook tuien genoemd . 2> een schip aan twee, wijd uit elkaar liggende, ankers vastmaken. [Links: Diverse termen inzake het meren en het ankeren .]
• een schip vastleggen voor twee ankers, het gewone of daagse anker en het vertuianker. Dit is bijvoorbeeld nodig als een schip niet met de getijden om zijn anker mag zwaaien. Het vertuianker ligt gewoonlijk aan een zeer lange kabel, het tuitouw [ook: tuien].
• schip vastmaken met touwen of kabels

Toon uitgebreidere definities

vertuien

Zoek vertuien in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek vertuien op Google
Zoek vertuien op Woordenlijst.org
Zoek vertuien in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek vertuien op Wikipedia