vanbuiten

bijv.naamw.

Uitspraak:	[vɑm'bœytə(n)]
Afbreekpatroon:	van·bui·ten

1) aan de buitenkant

Voorbeeld:	`Vanbuiten lijkt het mij een mooi huis.`
Antoniem:	vanbinnen

2) van de buitenkant af ^{bijwoord van plaats}

Voorbeeld:

`Die bal kwam vanbuiten.`

3) uit het hoofd ^zegswijze

Voorbeeld:

`Je huiswerk vanbuiten leren.`

• •aan de buitenzijde.
• 1) Bijwoord

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent vanbuiten?

'aan de buitenkant' en 'van de buitenkant af' en 'uit het hoofd'

Hoe spel je vanbuiten?

vanbuiten spel je V A N B U I T E N

Zoek vanbuiten in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek vanbuiten op Google
Zoek vanbuiten op Woordenlijst.org
Zoek vanbuiten in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek vanbuiten op Wikipedia