• 'Urine-incontinentie', ook wel onvrijwillig urineverlies genoemd, is een urologische aandoening waarbij de beheersing over de blaas verloren is.
• De urine stroomt van de nieren naar de blaas door een tweetal buisjes, de urineleiders (ureters). De urine wordt opgevangen in de blaas, die onder in het bekken ligt. Vanuit de blaas wordt de urine afgevoerd door de plasbuis of urethra. Bij de man mondt die uit aan de top van de penis, bij de vrouw vlak voor ...
• onvrijwillig urineverlies
• storing van de opslagfunctie van de blaas met ongewild urineverlies.

Toon uitgebreidere definities

Zoek urine-incontinentie in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek urine-incontinentie op Google
Zoek urine-incontinentie op Woordenlijst.org
Zoek urine-incontinentie in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek urine-incontinentie op Wikipedia