de umlaut

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  umlauten
Verbuigingen:  umlautje

1) een diakritisch teken in de vorm van twee puntjes dat in onder andere het Duits gebruikt wordt om aan te geven dat een klinker om grammaticale redenen een andere klank gekregen heeft
Voorbeeld:  `Je was een paar umlautjes vergeten in je Duitse proefwerk.`

2) een vorm van klinkerharmonie waarbij een klinker in de ene lettergreep veranderd wordt door een klinker in de volgende
Voorbeeld:  `Door toevoeging van het achtervoegsel "-ti" aan "lang" is in het Nederlands het woord "lengte" ontstaan, omdat de i-klinker van "-ti" een umlaut van de a-klinker teweeggebracht heeft.`


Bron: WikiWoordenboek.

9 definities op Encyclo
  1. Een klankwijziging van een vocaal onder invloed van een andere klank (meestal `i` of `j`) in een volgende lettergreep, waarbij de klank zich wijzigt in de richting van di...
  2. twee puntjes in een woord van Duitse of Scandinavische oorsprong om aan te duiden dat ä als -ee- of -è- gelezen moet worden, ü als -uu- (en niet als -oe-), ö als -eu-...
  3. •een diacritisch teken in de vorm van twee puntjes dat in onder andere het Duits gebruikt wordt om aan te geven dat een klinker om grammaticale redenen een andere klank...
  4. 1) Dubbelpunt boven een letter (duits) 2) Duits leesteken 3) Duits letterteken 4) Duits trema 5) Deelteken 6) Inductie 7) Klankverandering van klinkers 8) Klankverwijzigi...
  5. Dubbele punt boven een letter (klemtoon), bijvoorbeeld ë.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met umlaut:
umlauten

Herkomst volgens etymologiebank.nl
umlaut (fonetisch bepaalde klankwisseling)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 90% van de Nederlanders en 79% van de Vlamingen het woord `umlaut`.