uitvreten

werkw.
Uitspraak:  ['œytfretə(n)]
Vervoegingen:  uitvrat (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft uitgevreten (volt.deelw.)

doen wat (waarschijnlijk) niet mag informeel
Voorbeeld:  `niet willen weten wat je zus allemaal uitgevreten heeft`
Synoniemen:  uithalen, uitspoken

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aantasten klaplopen uithalen

2 definities op Encyclo
  • doen wat niet mag vb: wat heeft hij nu weer uitgevreten! Synoniemen: uithalen uitspoken
  • 1) Aantasten 2) Klaplopen 3) Uiteten 4) Uithalen 5) Uitspoken
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    uitvreten