de toonhoogte

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  toonhoogten<br>toonhoogtes

1) de frequentie van de grondtoon van een geluidssignaal
Voorbeeld:  `Kinderen kunnen nog een toonhoogte van 20 kHz horen.`

2) de relatieve afstand van een toon ten opzichte van een andere toon
Voorbeeld:  `Let erop dat tijdens het zingen de toonhoogte niet lager wordt.`


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
toon

7 definities op Encyclo
  1. Muziek Hoogte van de toon en de plek van de toon in de notenbalk.
  2. Dit heeft met hoog en laag te maken. De plek op de notenbalk geeft aan hoe hoog de toon klinkt. Noten die hoog staan klinken hoog en noten die laag staan klinken laag.
  3. De hoogte of diepte van een muzikale toon of ander geluid, afhankelijk van de relatieve snelheid van de trillingen die het geluid voortbrengen. Categorie: Abstracte Begri...
  4. 1) Klankgeluid 2) Muziekterm 3) Toon
  5. subjectieve beoordeling van eigenschap van geluid, tussen hoog en laag (ook 5.1.1.5)
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met toonhoogte:
toonhoogten

Deze woorden eindigen op toonhoogte:
stemtoonhoogte

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `toonhoogte` kennen.