de terafim

zelfst.naamw.
betrekkelijk kleine godenbeeldjes, in huis of in een heiligdom, met name gebruikt voor orakels;
in vertalingen ook: huisgoden, godenbeeldjes (15×: Gen. 31:19 +, Recht. 17:5 +, 1 Sam. 15:23 +, 2 Kon. 23:24, Ez. 21:26, Hos. 3:4, Zach. 10:2)

Bron: WikiWoordenboek.

• 'Terafim' (Hebreeuws: תְּרָפִים, 'tərāfim') is in de Hebreeuwse Bijbel een aanduiding voor huisgoden. Waarschijnlijk is de Hebreeuwse term afgeleid van het Hettitisch-Hurritische begrip 'tarpiš', 'demon', 'beschermgeest', vergelijkbaar met het Akkadische 'šēdu'.
• 1) Oud-hebreeuwse huisgoden 2) Israëlische voorwerpen bij cultushandelingen 3) Voorwerpen in het oude israël gebruikt bij cultushandelingen

Toon uitgebreidere definities

terafim (cultusvoorwerpen)

Wat betekent terafim?

'betrekkelijk kleine godenbeeldjes, in huis of in een heiligdom, met name gebruikt voor orakels;
in vertalingen ook: huisgoden, godenbeeldjes (15×: Gen. 31:19 +, Recht. 17:5 +, 1 Sam. 15:23 +, 2 Kon. 23:24, Ez. 21:26, Hos. 3:4, Zach. 10:2)'

Hoe spel je terafim?

terafim spel je T E R A F I M

Zoek terafim in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek terafim op Google
Zoek terafim op Woordenlijst.org
Zoek terafim in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek terafim op Wikipedia