de referte

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [rə'fɛrtə]
Verbuigingen:  referte|s (meerv.)

nummer dat of melding die gebruikt wordt om iets makkelijker te kunnen identificeren
Voorbeeld:  `Referte: brief van 19 december 2003, kenmerk 67880864`
Synoniem:  referentienummer

© Kernerman Dictionaries.

9 definities op Encyclo
  1. Conclusie van een partij of verdachte, inhoudend dat men geen bezwaren tegen een vordering of verzoek kan aanvoeren en het oordeel daarover aan de beslissende rechter ove...
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. verwijzing (naar), beroep (op); onder -. *...FLECTEREN, [bedrijvend werkwoord] ow. [gelijkvloeiend] (ik reflecteerde, heb gereflect...
  3. [Belgisch Nederlands] (in brieven e.d.) kenmerk
  4. 1) Beroep op iets 2) Verwijzing
  5. [burgerlijk procesrecht] conclusie van een partij die inhoudt dat hij geen bezwaren tegen een vordering of verzoek aanvoert en de zaak aan het oordeel…
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
referte (verwijzing)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 42% van de Nederlanders en 79% van de Vlamingen het woord `referte`.