de radioactiviteit

zelfst.naamw. (v.)

, het verval van onstabiele isotopen waarbij materiële deeltjes en/of elektromagnetische straling vrijkomt
Voorbeeld:  `Radioactiviteit is een natuurlijk verschijnsel.`


Bron: WikiWoordenboek.

16 definities op Encyclo
  1. Eigenschap van bepaalde stoffen om zonder invloed van buitenaf een karakteristieke straling uit te zenden en daarbij doorgaans in een andere stof over te gaan. De radioac...
  2. Dat radioactieve straling één van de meest destructieve invloeden is die we kennen staat buiten kijf. De invloed van deze straling ligt in de subtiele fijnstoffelijke e...
  3. Fysisch verschijnsel gekenmerkt door de desintegratie, dit is de reorganisatie, van onstabiele atoomkernen. Deze desintegratie gaat gepaard met het uitzenden van ionise...
  4. Het verschijnsel, vertoond door of een eigenschap van een stof, van het spontaan uitzenden van straling veroorzaakt door veranderingen in de kern van atomen van het eleme...
  5. Eigenschap van bepaalde stoffen om zonder invloed van buitenaf een karakteristieke straling uit te zenden en daarbij doorgaans in een andere stof over te gaan.
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
radioactiviteit (het uitstralen van energie zonder uitwendige oorzaak)