kwintessens

• (Let op: oude spelling) de ziel, de pit, het krachtigste van iets. In de alchemie de steen der wijzen.
• [Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Frans), quintessence, van Latijn quinta essentia, d.i. de keur of kern, het fijnste, beste, edelste, krachtigste van een zaak; eig. de door chemische kunst vijfmaal overgehaalde geest van iets. De uitdrukking werd het eerst gebruikt door Ammonius in zijn ‘Leven van Ari...

Toon uitgebreidere definities

Zoek quintessens in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek quintessens op Google
Zoek quintessens op Woordenlijst.org
Zoek quintessens in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek quintessens op Wikipedia