het puin

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [pœyn]

stenen rommel die overblijft als je een gebouw afbreekt
Voorbeeld:  `ruin ruimen`
in puin liggen  (helemaal kapot zijn)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bik gruis macadam metselspecie mort specie split steengruis steenslag

12 definities op Encyclo
  1. Ruwe, gebroken stenen of bakstenen. Categorie: Materialen > natuursteen naar vorm.
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. [geen meervoud] afval (van metselwerk, muren enz.); in - vallen, (ook fig.). ~BAK, m. (-ken). ~GRAS, o. [geen meervoud] [zeker, zeke...
  3. Uit `De lagere vaktalen: Diamantbewerking` 1914 zeer slechte grondstof.
  4. verbrokkelde stenen van een muur vb: op de bouwplaats lag een hoop puin iets in puin rijden [het totaal kapot rijden]
  5. Syn.: puinsteen Def.: massa vergruizeld steen
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met puin:
puinhooppuinhopenpuinruimen

Deze woorden eindigen op puin:
ruimtepuin

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. puin (vergruisde steen)
  2. puin (wortelstok)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `puin`.