de providentie

zelfst.naamw. (v.)

1) de eigenschap van God dat hij alles kan voorzien en heeft voorzien
Voorbeeld:  `Ook de Plato van de negentiende eeuw, Alexis de Tocqueville (1805-1859), heeft gewaarschuwd voor de schaduwzijden van gelijkheid. Als aristocraat accepteerde hij de moderne, democratische samenleving. Hij geloofde ook dat die samenleving de uitkomst van Gods providentie was en dat die samenleving rechtvaardiger was omdat zij een einde maakte aan de oneerlijke standsongelijkheid uit de voorafgaande periode van het Ancien Régime. `

2) God zelf


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 providence, Fr., providentia, Lat., de Voorzienigheid; die eigenschap van God, door welke hij alle mogelijke dingen voorziet, bewaart en onderho...
  2. 1) Fortuin 2) Voortdurende leiding 3) Voorzienigheid
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met providentie:
providentieel