de protestant

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [protɛˈstɑnt]
Verbuigingen:  protestant|en (meerv.)

de protestant|e

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [protɛˈstɑnt|ə]
Verbuigingen:  protestante|n (meerv.)

christen die is aangesloten bij een protestantse kerk

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
hervormd hervormde katholiek (antoniem)

Taaladvies
Protestant / protestants: Kan protestant ook als bijvoeglijk naamwoord worden gebruikt (zoals in de protestante kerkgenootschappen), of moet het protestants zijn?

4 definities op Encyclo
  1. •christen die aangesloten is bij een van de kerken ontstaan door afsplitsing van de rooms-katholieke kerk in de zestiende eeuw. (+audio)
  2. 1) Aanhanger van een zekere religie 2) Aanhanger van zeker geloof 3) Geus 4) Hervormd 5) Hervormde 6) Volgeling van luther of calvijn 7) Zeker geloof toegedaan
  3. [Godsdienst] lid christelijk kerkgenootschap, niet aangesloten bij de Rooms Katholieke Kerk
  4. hervormd Jaar van herkomst: 1579 (Toll. )
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met protestant:
protestantenprotestantismeprotestants

Herkomst volgens etymologiebank.nl
protestant (lid van christelijk kerkgenootschap)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `protestant` kennen.