de procurator

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  procuratoren<br>procurators

1) provinciale administrateur van de oude Romeinse keizers

2) administrateur van een klooster

3) vertegenwoordiger van een kerkprovincie bij zaken met de Romeinse congregaties


Bron: WikiWoordenboek.

9 definities op Encyclo
  1. administrateur van een klooster of geestelijke instelling. Vrouwelijk: procuratrice.
  2. Latijn: verzorger: (1) persoon belast met de stoffelijke belangen van een klooster, ook wel provisor of minister genaamd; (2) tussenpersoon tussen kerkprovincie of religi...
  3. Fr: mandaté / le mandataire vermogensrecht persoon aan wie de volmachtgever een volmacht heeft verstrekt Zie ook…
  4. 1) Administrateur van een klooster 2) Beroep
  5. Eng: mandatary vermogensrecht persoon aan wie de volmachtgever een volmacht heeft verstrekt Art 60 Boek 3 BW - Zie ook volmacht volmachtgever tekenbe…
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met procurator:
procuratorenprocurators

Herkomst volgens etymologiebank.nl
procurator (beheerder)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 86% van de Nederlanders en 84% van de Vlamingen het woord `procurator`.