proleet

• 'Plebejers' (Latijn: 'plebeius', afgeleid van 'plebs': volk, menigte) waren in de Romeinse maatschappij gewone burgers, niet-patriciërs, veelal boeren en vaklieden die, in tegenstelling tot de proletariërs '(capite censi)', grond bezaten. In 495 v.
• Let op: Spelling van 1858 een uit de burger- of volksklasse in het oude Rome. Plebejisch, burgerlijk, gemeen, tot het graauw behoorende, of daaraan eigen. Plebejismus, gemeen gedrag, lage handelwijs
• 1) Iemand zonder fatsoen 2) Niet patriciër 3) Burger in oud-rome 4) Burger 5) Onbeschaafde vent 6) Onbeschaafde kerel 7) Onbeschaafd persoon 8) Onadellijke bij de Romeinen 9) Proleet 10) Onadellijke (Romeins) 11) Onadellijk bij de romeinen
• iemand die niet uit een belangrijke Romeinse familie kwam, maar wel het Romeins burgerschap. Na de tijd van de Romeinen werd plebejer of ‘pleb’ een scheldwoord voor arm zijn.
• Plebejer (Lat. plebs: volk, menigte) in de Romeinse maatschappij was een gewoon burger, niet-patriciër, veelal boeren en vaklieden die, in tegenstelling tot de proletariërs (capite censi), grond bezaten. Plebejers hadden burgerrechten en werden door het Romeinse recht beschermd. De animositeit tussen plebej...

Toon uitgebreidere definities

plebejer

Zoek plebejer in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek plebejer op Google
Zoek plebejer op Woordenlijst.org
Zoek plebejer in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek plebejer op Wikipedia