de opvolger

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  ɔpfɔlxər]
Verbuigingen:  opvolger|s (meerv.)

iemand die de baan van iemand die vertrekt overneemt
Voorbeeld:  `Er wordt nog gezocht naar een geschikte opvolger.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
erfgenaam plaatsvervanger

3 definities op Encyclo
  1. iemand die de functie van een ander overneemt vb: mijn opvolger zal veel nieuwe regels invoeren
  2. 1) Definitieve plaatsvervanger 2) Overnemer 3) Overnemer van een ambt 4) Plaatsvervanger 5) Wiskundige term
  3. [Politiek] de persoon die na iemand komt bv. als een leider van een partij, organisatie, land
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met opvolger:
opvolgers

Deze woorden eindigen op opvolger:
troonopvolger

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `opvolger` kennen.