onthoofden

werkw.
Uitspraak:  [ɔnt'hovdə(n)]
Vervoegingen:  onthoofdde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft onthoofd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) vermoorden door het hoofd van het lichaam te hakken
Voorbeeld:  `De Engelse koning Karel XIII liet enkele van zijn voormalige echtgenoten onthoofden.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
terechtstellen

2 definities op Encyclo
  1. zijn hoofd of kop eraf slaan vb: deze kippen worden onthoofd bij de slacht
  2. 1) Guillotineren 2) Onthalzen 3) Terechtstellen
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `onthoofden`.