ontbranden

werkw.
Verbuigingen:  ontbrandde
Verbuigingen:  ontbrand

1) enz.
Voorbeeld:  `Zin met het ontbranden in de tweede betekenis erin.`

2) een proces ondergaan waarbij vuurverschijnselen ontstaan, in de brand vliegen
Voorbeeld:  `De vrijgekomen hete waterstof ontbrandde bij de ontploffing van de reactor, zodra het hete gas met de zuurstof van de lucht in aanraking kwam.`


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
losbarsten ontsteken ontvlammen vuur vatten

2 definities op Encyclo
  1. Wordt gebruikt voor de initiële handeling of het moment van branden en voor chemische procédés waarbij licht of warmte wordt geproduceerd door de verbi...
  2. 1) Aanflitsen 2) Aanfloepen 3) Aangaan 4) Aanploffen 5) Aanstrijken 6) Aanvlammen 7) Afgaan 8) In brand geraken 9) Inflammeren 10) Losbarsten 11) Ontgloeien 12) Ontsteken...
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
ontbranden

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `ontbranden`.