de officier

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ɔfiˈsir]
Verbuigingen:  officier|en, officier|s (meerv.)

1) rang in het leger defensie

2)
officier van justitie  (jurist die werkt bij het Openbaar Ministerie en verantwoordelijk is voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten) Synoniem: Procureur des Konings

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
functionaris stafmedewerker

9 definities op Encyclo
  1. Zie commissaire.
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-en), openbaar ambtenaar; [in het rechtswezen, bij de rechtsbedeeling] ) - van justitie, openbare aanklager. ~, bevelhebber (in het...
  3. iemand met hoge rang in leger vb: de officier zei dat hij moest groeten officier van justitie [iemand met hoge rang bij rechtbank, die zorgt dat misdadigers berecht worde...
  4. •iemand die een rang in het leger bekleedt die hem of haar het bevel over een zeker aantal ondergeschikten geeft.
  5. 1) Beroep 2) Bevelhebber 3) Functionaris 4) Generaal 5) Gerechtelijk ambtenaar 6) Hoge militaire rang 7) Hogere militair 8) Jurist 9) Kapitein 10) Leidinggevend persoon 1...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met officier:
officier van justitieofficiëren

Deze woorden eindigen op officier:
liaisonofficieronderofficierpolitieofficierzaaksofficierzeeofficier

Herkomst volgens etymologiebank.nl
officier (militaire rang)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `officier`.