I occlusief

bijv.naamw.
afsluitend

II de occlusief

zelfst.naamw.

Verbuigingen:	occlusieven
Verbuigingen:	occlusiefje

een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

Bron: WikiWoordenboek.

• • [taalkunde] een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal.
• 1) Taalkundige term 2) Plofklank 3) Ploffer 4) Afsluitend
• Een medeklinker die gevormd wordt doordat de tong de luchtkolom tegen één of ander punt tijdelijk afsluit en ze dan met een lichte ontploffing weer doorlaat. Synoniem: explosief Antoniem: fricatief. Bijvoorbeeld: `p`, `b` (labiaal), `t`, `d` (dentaal), `k`, `g` (velaar), `m`, `n` (nasaal)
• plofklank Jaar van herkomst: 1950 (GVD )
• Uit de woordenlijst van de uitspraak; medeklinker die gerealiseerd wordt doordat de luchtstroom tijdelijk afgesloten en vervolgens met een lichte plof weer doorgelaten wordt. Naargelang de plaats in de mond waar deze afsluiting optreedt, wordt onderscheid gemaakt tussen de labiale occlusieven p en b, de denta...

Toon uitgebreidere definities

occlusief (plofklank)

Wat betekent occlusief?

'afsluitend'

Hoe spel je occlusief?

occlusief spel je O C C L U S I E F

Zoek occlusief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek occlusief op Google
Zoek occlusief op Woordenlijst.org
Zoek occlusief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek occlusief op Wikipedia