de nationaliteit

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [nɑ(t)ʃonaliˈtɛit]
Verbuigingen:  nationaliteit|en (meerv.)

(van een persoon) feit dat je officieel burger bent van een bepaald land
Voorbeeld:  `Zij heeft de Nederlandse en de Turkse nationaliteit.`
Synoniem:  staatsburgerschap

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
staatsburgerschap

Taaladvies
Nationaliteit Nederlands / Nederlandse: Wat vul je in als je op een formulier je nationaliteit moet aangeven? Moet het zijn Nederlands of Nederlandse?

11 definities op Encyclo
  1. het horen bij een bepaald land vb: mijn vriend heeft de Spaanse nationaliteit
  2. Het wettelijk onderdaan zijn van een bepaalde staat (staatsburgerschap). Personen kunnen meerdere nationaliteiten hebben, de z.g. polypatriden. Om dubbeltellingen te voor...
  3. Rechtsbetrekking tussen personen en de staat (of het volk) waartoe zij behoren, lidmaatschap van een staatsverband.
  4. De juridische band tussen een individu en een staat die recht geeft op erkenning als lid van die staat. De Universele verklaring stelt dat ieder recht heeft op een nation...
  5. Eng: nationality [rechtswetenschap] het onderdaan zijn van een bepaalde staat. Nederlander is het kind waarvan ten tijde van zijn geboorte de vader of …
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met nationaliteit:
nationaliteiten

Herkomst volgens etymologiebank.nl
nationaliteit (het behoren tot een bepaalde natie)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `nationaliteit`.