klankholte

zelfst.naamw. (de)

een met lucht gevulde holte van een muziekinstrument die de klank versterkt door de resonantie die er in kan optreden
Voorbeeld:  `Bij een fluit is de klankholte een buis, bij een gitaar een klankkast van een bijzondere vorm.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. •een met lucht gevulde holte van een muziekinstrument die de klank versterkt door de resonantie die er in kan optreden. (+audio)
  2. Een klankholte of resonator is een met lucht gevulde holte in de vorm van een buis of vat (Helmholtzresonator) die zodanig gebouwd is dat trillingen versterkt worden doo...
Toon uitgebreidere definities