• kennen (Gronings)   • kennen (Veldens)   • kunnen (Westfries)  

• [Vergeten woorden] (st. kon, is gekonnen) geboren worden, ter wereld komen, voortkomen, ontstaan, zijn oorsprong hebben [~ kennen ‘verwekken’, kind, kond ‘geboren’, kunne, koning, knoed ‘oorsprong’, knoezel ‘ras, geslacht’]

Toon uitgebreidere definities

Zoek kinnen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek kinnen op Google
Zoek kinnen op Woordenlijst.org
Zoek kinnen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek kinnen op Wikipedia