de inductie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [ɪn'dʏksi]
Verbuigingen:  inductie|s (meerv.)

1) opwekking van elektrische spanning door magnetisme of van magnetisme door elektrische spanning natuurkunde
Voorbeelden:  `Transformatoren en generatoren zijn gebaseerd op het inductieprincipe.`,
`koken op inductie met pannen met speciale bodem`

2) bewijstechniek waarbij je een algemene regel bedenkt op basis van specifieke waarnemingen filosofie
Voorbeeld:  `Een voorbeeld van inductie is de conclusie dat alle zwanen wit zijn, als je wel witte zwanen, maar nooit één zwarte zwaan hebt gezien.`
Antoniem:  deductie

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
gevolgtrekking

25 definities op Encyclo
  1. Redenering of wetenschappelijke methode die uit het afzonderlijke, bijzondere het algemene afleidt. Uit de herhaalde waarneming dat A op B volgt concludeert men dat in a...
  2. Invloed die cellen kunnen uitoefenen op de ontwikkeling van andere cellen. Dit gebeurt door middel van inducerende stoffen en speelt een grote rol bij de ontwikkeling va...
  3. Overspanning van het elektriciteitsnet, veelal veroorzaakt door onweer (soms uitgesloten van dekking).
  4. Kookplaten. Bij inductie wordt de pan warm, de plaat zelf niet.
  5. aansporing.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met inductie:
inductiefinductielampinductiemotorinductiemotoreninductiemotorsinductiesinductiespoelen

Deze woorden eindigen op inductie:
volledige inductiemagnetische inductiezelfinductie

Herkomst volgens etymologiebank.nl
inductie (redeneren van het bijzondere naar het algemene)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 97% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `inductie`.