boekdruk

• 'Hoogdruk' is een grafische techniek waarbij de drukinkt zich voor het afdrukken op de verhoogde gedeelten van de drukvorm bevindt. Ook het drukken met behulp van een zetsel bestaande uit loden letters, biljetletters en clichés is een vorm van hoogdruk.
• (activiteit) Prenten, waarbij de lijnen en vlakken die afgedrukt zijn hoog liggen in de drukvorm en de witte gedeelten zijn uitgesneden in de drukvorm. (AAT)
• (boekdruk / hoogdruk) De oudste methode om te drukken: De delen die gedrukt moeten worden zijn hoger dan de omgeving waarin zij zich bevinden. (zie ook: drukmethoden, en de geschiedenis van de boekdrukkunst)
• (hoogdruk of boekdruk) Term uit de drukkerswereld voor de druktechniek waarbij de drukkende, geïnkte delen hoger liggen dan de niet-drukkende delen. De hoogdruk, vervaardigd met loden letter, of wat illustraties betreft in de vorm van houtsnedes, is vanaf de uitvinding van de boekdrukkunst tot de jaren '60 v...
• 1) Druktechniek 2) Reliëfdruk 3) Typografische term 4) Boekdruk

Toon uitgebreidere definities

Zoek hoogdruk in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek hoogdruk op Google
Zoek hoogdruk op Woordenlijst.org
Zoek hoogdruk in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek hoogdruk op Wikipedia