• [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Herauten``] Krijgsherauten, afgezanten van de oudheid en de middeleeuwen, onschendbare personen, voornamelijk gebruikt om den oorlog aan te kondigen, alle onderhandelingen, die gedurende den loop des oorlogs tusschen de beide partijen voorkomen, te voeren, kortom de dien...
• 1) Boodschappers
• Te gebruiken voor ambtenaren of bedienden in vooraanstaande huishoudens of individuen, die berichten brengen of proclameren en vaak de genealogische documenten bijhouden en de voorstelling van het familiewapen regelen. Wordt vooral toegepast op ambtenaren in middeleeuws en modern Europa die ceremoniële v...

Toon uitgebreidere definities

Zoek herauten in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek herauten op Google
Zoek herauten op Woordenlijst.org
Zoek herauten in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek herauten op Wikipedia