I factitief

bijv.naamw.
veroorzakend werkwoord

II het factitief

zelfst.naamw.
1) werkwoorden die uitdrukken dat het onderwerp de handeling niet zelf uitvoert maar dit door anderen laat doen
2) lijdend voorwerp dat niet alleen het slachtoffer van de handeling is maar ook het doel van de handeling

Bron: WikiWoordenboek.

• 1) Naamval 2) Causatief
• Een werkwoord dat een doen uitdrukt; met bepaling bij het direct object; causatief

Toon uitgebreidere definities

factitief (werkwoord dat een handeling uitdrukt)

Wat betekent factitief?

'veroorzakend werkwoord'

Hoe spel je factitief?

factitief spel je F A C T I T I E F

Zoek factitief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek factitief op Google
Zoek factitief op Woordenlijst.org
Zoek factitief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek factitief op Wikipedia