de erfpacht

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  ['ɛrfpɑxt]
Verbuigingen:  erfpacht|en (meerv.)

huurrecht voor grond of gebouwen dat overgaat op je erfgenamen
Voorbeeld:  `Het pand is eigendom van de gemeente en wij hebben het in erfpacht.`

© Kernerman Dictionaries.

17 definities op Encyclo
  1. Een recht op een stuk grond van een ander, meestal van de gemeente.
  2. Erfpacht is een recht om een aan een ander toebehorend stuk grond te gebruiken. De erfpachter heeft tijdens de duur van de erfpacht dezelfde rechten als de eigenaar, maar...
  3. Sommige huizen staan op grond die bijvoorbeeld eigendom van de gemeente is. Hiervoor betaalt de eigenaar van het huis dat op deze grond gebouwd is jaarlijks een bepaald ...
  4. Als de grond waar uw huis op staat niet van u is, betaalt u huur. De huur heet erfpachtcanon en is fiscaal aftrekbaar.
  5. Het zakelijk gebruiksrecht voor een stuk grond dat niet in eigendom is. De vergoeding hiervoor noemt men erfpachtcanon.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met erfpacht:
erfpachtcanonserfpachtenerfpachtherziening

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 97% van de Vlamingen het woord `erfpacht`.