de dissonantie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [dɪso'nɑn(t)si]

cognitieve dissonantie  (onaangename spanning door tegenstrijdigheid van gevoelens of gedachten)

© Kernerman Dictionaries.

4 definities op Encyclo
  1. Term uit de stilistiek ter aanduiding van harde en onwelluidende klankeffecten die soms met opzet door dichters worden gebruikt, in Engeland bijv. door Browning en inNede...
  2. 1) Wanklank
  3. De woorden dissonantie en dissonant hebben verschillende betekenissen, allen gerelateerd aan conflict of afwezigheid van samenhang: ...
  4. [muziek] - Muzikale samenklanken kunnen behalve consonant of welluidend ook dissonant zijn: de samenklank wringt, is niet welluidend. Vaak wordt dissonant door minder ge...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met dissonantie:
dissonanties

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 95% van de Nederlanders en 96% van de Vlamingen het woord `dissonantie`.