het dispositief

zelfst.naamw.
Herkomst:  «Frans
Verbuigingen:  dispositieven (meerv.)

gedeelte van een wet of vonnis dat rechtsgevolgen beoogt of teweegbrengt Juridisch
Voorbeeld:  `Het uiteindelijke doel van het vonnis of arrest is het dispositief.`


2 definities op Encyclo
  1. 1) Beschikkend 2) Beslissing 3) Regelend 4) Voorbereidend
  2. [rechtswetenschap] dat deel van de wet of het vonnis dat op een bepaald rechtsgevolg is gericht. Bijv. de verkrijging van een geslachtsnaam Art 5 Boek…
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
dispositief (beschikkend)