directe rede

zelfst.naamw. (de)
Verbuigingen:  directe reden

een stijlvorm waarbij de gedachte of uitspraak van een derde rechtstreeks door de spreker wordt aangehaald en doorgaans tussen aanhalingstekens wordt geplaatst.
Voorbeeld:  `"Dit is een directe rede.", zei de leraar tegen de klas.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. Letterlijke weergave van de woorden of gedachten van een personage, (in tegenstelling tot de indirecte rede), meestal voorafgegaan door zinsdelen van het type ‘hij ...
  2. De directe rede is een stijlvorm waarbij de gedachte of uitspraak van een derde rechtstreeks door de spreker aangehaald wordt, waarbij meestal gebruik wordt gemaakt van ...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op directe rede:
indirecte redevrije indirecte rede